Home arrow บทความทั่วไป arrow วิถีแห่งเต๋า ตอน: ทางอันยิ่งใหญ่
Home    Contacts



วิถีแห่งเต๋า ตอน: ทางอันยิ่งใหญ่ PDF พิมพ์
เราเคยสังเกตดูแมงมุมชักใยไหม มันโหนตัวจากกิ่งไม้หนึ่ง ข้ามช่องว่าไปยังอีกกิ่งหนึ่ง ช่องว่างระหว่างกิ่งไม้คือความว่างและความไร้ ซึ่งแมงมุมจักใช้ให้เป็นประโยชน์ ใช้ความว่างนั้นมาสานใยบดบังไว้เสีย ช่องว่างนั้นคือความไร้ ใยนั้นคือความมี แมงมุงดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยอาศัยคุณประโยชน์จากสิ่งทั้งสองนี้ประกอบกัน

 

แมงมุมไต่ข้ามช่องว่างจากกิ่งไม้กิ่งหนึ่งไปยังอีกกิ่งหนึ่ง พร้อมทั้งคายใยเส้นเล็กละเอียดออกมา มันไต่วนไปทีละรอบ ๆ นำเส้นใยทีละเส้นมาสานประกอบกันเป็นร่างแห่อันเล็กละเอียด เราไม่อาจติได้ว่าใยแมงมุมนั้นงดงามหรือน่าเกลียด เพราะมันเป็นอยู่ดังนั้น ดังสภาพของมัน เราไม่อาจติได้ว่า ตาของแหนั้นเล็กไปหรือใหญ่ไป ธรรมชาติจัดสัดส่วนความพอดีไว้โดยมนุษย์ไม่ต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวขัดขวาง แมงมุมทำการชักใย ด้วยอาศัยแรงกระตุ้นจากสัญชาตญาณตามธรรมชาติ โดยปราศจากความคิด ความปรารถนา หรืออคติเจือปน มันดำรงชีวิตอยู่อย่างง่าย ๆ ตามวิถีชิวิตอันเหมาะสมของมันนี่คือทาง นี่คือวิถีแห่งเต๋า

 

วิถีทางของคนเราก็เป็นเช่นนี้ เป็นไปอย่างง่าย ๆ โดยธรรมชาติมีความเป็นหนึ่งเดียวกับโลกและจักรวาล และมีความประสานกลมกลืนอย่างยิ่งยวด ธรรมชาติที่แท้แห่งวิถีชีวิตของคนเรานั้นเรียบง่าย ดังเมฆที่ลอยไปกับสายลม ดังฝนที่ตกลงมาจากฟ้า เป็นไปเองโดยไร้ความพยายาม หรือความปรารถนาใดๆ รักษาความเป็นธรรมชาติอย่างง่าย ๆ นี้ไว้ อย่าให้แปรผันบิดเบือนหรือเข้าไปยุ่งเกี่ยวขัดขวาง ใจที่เป็นไปอย่างง่าย ๆ คือใจที่บริสุทธิ์ ใจที่บริสุทธิ์คือใจของธรรมชาติ อย่าเข้าไปยุ่งเกี่ยว อย่าวางแผนการ เพราะเมื่อใดที่เราเข้าไปยุ่งเกี่ยวบิดเบือน ใจนั้นก็จะเสียรูปร่างไปและดำเนินออกนอกวิถี ดังคำกล่าวของจางจื๊อที่ว่า

 

“ข้าพเจ้าเคยได้ยินมา เกี่ยวกับการปล่อยโลกไว้ตามธรรมชาติ ปล่อยมันไว้ตามสภาพ ข้าพเจ้ายังไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับการเข้ายุ่งเกี่ยวปกครองโลก เราควรปล่อยมันไว้ตามสภาพ เพื่อมิให้ธรรมชาติดั้งเดิมของมันสูญเสียไป เราควรปล่อยมันไว้ตามธรรมชาติ เพื่อมิให้คุณความดีของมันบกพร่องไปและถ้าหากโลกมิได้สูญเสียธรรมชาติดั้งเดิมไป มิได้สูญเสียคุณความดีไปเหตุใดจึงต้องมีรัฐบาลปกครองเล่า”

 

ชีวิตนั้นมีแผนการและจุดมุ่งหมายอยู่ในตัวเองแล้ว เป็นแผนการและจุดมุ่งหมายของฟ้าดิน มิใช่พรหมลิขิต หรืเป็นไปตามพระผู้สร้าง หากเป็นไปดังนั้น เป็นไปในวิถีของมัน ด้วยหนทางนั้นยิ่งใหญ่แท้เทียว จึงดูเหมือนไร้ทั้งแผนการและจุดมุ่งหมาย แต่ในความไร้นั้นคือบ่อเกิดแห่งความมีคือรากฐานของสิ่งทั้งหลายด้วย ความมีคือรูปลักษณ์ที่สำแดงออกมาจากความว่าง หนทางของชีวิตเป็นไปตามนั้น ดังการคลี่คลายขยายตัวของกลีบดอกไม้ เราไม่รู้หรอกว่าเมื่อใดดอกไม้ตูมดอกนั้นจะเบ่งบาน เราไม่รู้และไม่จำเป็นต้องรู้ เราไม่จำเป็นต้องวางแผนการ ดอกไม้จะบานออกในเวลาอันเหมาะสม เป็นไปอย่างเหมาะเจาะสอดคล้อง นี่คือวิถีทางของมัน นี่คือเต๋า



 
< ก่อนหน้า   ถัดไป >
สถิติผู้เยี่ยมชม: 35943930

สมัครสมาชิก
เพื่อรับเอกสารเพิ่ม!