Home
  
Home บทความวิทยาศาสตร์ เซ็นสมุดเยี่ยม
165 ปี “เนปจูน" กว่าจะโคจรครบรอบดวงอาทิตย์ PDF พิมพ์

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 14 กันยายน 2553

    ภาพจำลองระบบสุริยะที่มีดาวเนปจูนเป็นดาวเคราะห์ที่อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์เป็นลำดับที่ 8 (NASA)

     “เนปจูน" ดาวเคราะห์ดวงที่ 8 ในระบบสุริยะ ใกล้จะโคจรครบรอบดวงอาทิตย์เป็นครั้งแรกในวันที่ 23 ก.ย.ปีหน้า นับตั้งแต่ได้รับการยืนยันการค้นพบโดยนักดาราศาสตร์เยอรมัน ซึ่งต้องใช้เวลานานถึง 165 ปีกว่าจะได้กลับมาปรากฎที่ตำแหน่งเดิม

"ดาวเนปจูน" เป็นดาวเคราะห์ก๊าซและอยู่ไกลจากดวงอาทิตย์มากที่สุดในระบบสุริยะของเรา (NASA)


       
       สเปซด็อตคอมรายงานว่า ดาวเนปจูน (Neptune) ได้โคจรเข้าสู่ตำแหน่งตรงข้ามกับดวงอาทิตย์พอดิบพอดี เมื่อวันที่ 20 ส.ค.ที่ผ่านมา โดยดวงอาทิตย์ โลก และดาวเนปจูน เรียงตัวกันเป็นแนวเส้นตรง ซึ่งทำให้เนปจูนอยู่ในตำแหน่งสูงที่สุดบนท้องฟ้าในเวลาประมาณเที่ยงคืนพอดี และยังเป็นตำแหน่งที่ดาวเคราะห์ดวงที่ 8 ของระบบสุริยะอยู่ใกล้โลกมากที่สุดด้วย

ภาพถ่ายจากยานวอยเอเจอร์ 2 เผยให้เห็นดาวเนปจูน และดวงจันทร์ Triton เป็นเสี้ยวเล็กๆ อยู่ด้านล่าง (NASA)


       
       ทั้งนี้ การที่ดาวเนปจูนโคจรเข้าสู่ตำแหน่งตรงข้ามกับดวงอาทิตย์ในคราวนี้ ยังมีความพิเศษอย่างมาก นั่นคือ ดาวเนปจูนกำลังโคจรกลับเข้ามาสู่ตำแหน่งเดิม เมื่อครั้งที่นักดาราศาสตร์ค้นพบดาวเคราะห์ดวงนี้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 ก.ย. 1846 และบังเอิญว่าในปีนั้นดาวเนปจูนก็อยู่ในตำแหน่งตรงข้ามกับดวงอาทิตย์ในวันที่ 20 ส.ค. เช่นกัน แม้ว่าขณะนั้นดาวเคราะห์ดวงนี้ยังไม่ได้รับการค้นพบจากนักดาราศาสตร์ก็ตาม

โยฮันน์ กัลเลอ (Johann Galle) ผู้ส่องกล้องโทรทรรศน์เห็นดาวเนปจูนเป็นคนแรกเมื่อวันที่ 23 ก.ย. 1846 (ภาพประกอบจาก www.aip.de)


       
       อีกทั้ง
องค์การบริหารการบินอวกาศสหรัฐฯ (นาซา) ได้ระบุว่า ในวันที่ 23 ก.ย.ปีหน้า ดาวเนปจูนจะเคลื่อนเข้าสู่ตำแหน่งเดียวกับเมื่อครั้งที่นักดาราศาสตร์ส่องพบดาวเนปจูนเป็นครั้งแรก ซึ่งจะเป็นวันที่ว่าดาวเนปจูนได้โคจรรอบดวงอาทิตย์ครบ 1 รอบเป็นครั้งแรก หลังจากที่นักดาราศาสตร์ค้นพบดาวเคราะห์ดวงที่ 8 ของระบบสุริยะของเราเมื่อ 165 ปีก่อน
       
       การค้นพบดาวเนปจูนนั้น เป็นเรื่องที่น่าสนใจมากในสมัยก่อน หลังจากที่เซอร์วิลเลียม เฮอร์เชล (Sir William Herschel) นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ ค้นพบดาวยูเรนัส (Uranus) โดยบังเอิญ ในปี 1781 ในช่วงที่เขากำลังส่องกล้องมองหาวัตถุท้องฟ้า เมื่อเวลาผ่านไปนักดาราศาสตร์พบว่า ตำแหน่งของดาวยูเรนัสไม่เป็นไปตามที่ได้คาดการณ์เอาไว้ทั้งหมด ทำให้นักดาราศาสตร์ที่ศึกษาด้านคณิตศาสตร์เริ่มสงสัยกันว่า ดาวยูเรนัสอาจถูกรบกวนจากดาวเคราะห์อีกดวงหนึ่งที่อยู่ถัดออกไป
       
       ในช่วงกลางทศวรรษ 1840 จอห์น เคาช์ อดัมส์ (John Couch Adams) นักดาราศาสตร์คณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ และอูร์แบง เลอ แวรีเย (Urbain Le Verrier) นักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ต่างคนต่างใช้หลักคณิตศาสตร์คำนวณหาว่า ดาวเคราะห์อีกดวงหนึ่ง ที่คาดว่ามีอยู่นั้น น่าจะอยู่ในตำแหน่งใดที่สามารถส่งอิทธิพลถึงดาวยูเรนัสได้

ยานวอยเอเจอร์ 2


       
       ในที่สุด เมื่อวันที่ 23 ก.ย. 1846 โยฮันน์ กัลเลอ (Johann Galle) นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมันก็ค้นพบดาวเคราะห์สีเขียวแกมน้ำเงินดวงเล็กๆ หลังใช้กล้องโทรทรรศน์ส่องมองไปบนท้องฟ้าตรงบริเวณที่ได้มีการคำนวณไว้ก่อนหน้านั้นว่าน่าจะเป็นตำแหน่งของดาวเคราะห์อีกดวงที่นักดาราศาสตร์กำลังค้นหา
       
       ดาวเคราะห์ดวงใหม่นี้ก็ได้รับการตั้งชื่อให้ว่า “เนปจูน” แต่ก็ทำให้เกิดศึกทางวิชาการระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสโดยมีเกียรติของนักดาราศาสตร์ผู้คำนวณตำแหน่งของดาวเนปจูนได้เป็นคนแรกเป็นเดิมพัน แต่สุดท้ายทั้งอดัมส์, เลอ แวรีเย และกัลเลอก็ได้รับเกียรติร่วมกันในฐานะผู้ค้นพบดาวเนปจูน
       
       อย่างไรก็ดี กัลเลอไม่ใช่บุคคลแรกที่ส่องกล้องโทรทรรศน์พบดาวเนปจูน ก่อนหน้านั้นกาลิเลโอ กาลิเลอิ (Galileo Galilei) นักดาราศาสตร์อิตาลีผู้มีชื่อเสียง ได้เคยใช้กล้องโทรทรรศน์ส่องพบเห็นดาวเนปจูนมาแล้วถึง 2 ครั้ง คือเมื่อวันที่ 28 ธ.ค. 1612 และวันที่ 27 ม.ค. 1613 แต่กาลิเลโอเข้าใจผิด คิดว่านั่นคือดาวฤกษ์ ทั้งนี้เนื่องจากกล้องโทรทรรศน์ของเขามีขนาดเล็ก และคุณภาพยังไม่ดีมากนัก อีกทั้งเป็นความบังเอิญที่เขาสังเกตเห็นดาวเนปจูนอยู่ในตำแหน่งเดิม ในขณะที่ดาวเคราะห์ดวงอื่นๆ มีการเปลี่ยนตำแหน่งอยู่ตลอดเวลา

วงแหวนจางๆ ล้อมรอบดาวเนปจูน (ภาพประกอบจาก lpi.usra.edu)


       
       ดาวเนปจูนรั้งตำแหน่งดาวเคราะห์ในระบบสุริยะที่อยู่ไกลจากดวงอาทิตย์มากที่สุดเป็นเวลานานเกือบศตวรรษ จนกระทั่ง ไคลด์ ทอมบอกจ์ (Clyde Tombaugh) นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกันได้ค้นพบดาวพลูโต (Pluto) ซึ่งเป็นดาวเคราะห์ดวงที่ 9 ในระบบสุริยะเมื่อปี 1930 ทว่าเมื่อปี 2006
สมาพันธ์ดาราศาสตร์สากล หรือไอเอยู (IAU) ได้ลดฐานะดาวพลูโตจากดาวเคราะห์ให้เป็นแค่ดาวเคราะห์แคระเท่านั้น ดาวเนปจูนจึงได้ครองตำแหน่งดาวเคราะห์ที่อยู่ไกลจากดวงอาทิตย์มากที่สุดอีกครั้งจนถึงตอนนี้
       
       ดาวเนปจูนอยู่ไกลจากดวงอาทิตย์เป็นระยะทาง 30 หน่วยดาราศาสตร์ (30 AU) [1 AU = ระยะทางจากดวงอาทิตย์ถึงโลก] และมีเส้นผ่านศูนย์กลางที่เล็กเพียง 49,500 กิโลเมตร ทำให้เมื่อส่องดูด้วยกล้องโทรทรรศน์ขนาดสมัครเล่นจึงสังเกตเห็นดาวเนปจูนมีขนาดเล็กและสลัวๆ
       
       ขณะที่ดาวยูเรนัสนั้น เราสามารถมองเห็นแสงริบหรี่ๆ ได้ด้วยตาเปล่าหากอยู่ในสถานที่ที่ท้องฟ้ากระจ่างและเห็นดาวชัดเจน แต่ดาวเนปจูนต้องใช้กล้องกล้องสองตาหรือกล้องโทรทรรศน์ส่องดูจึงจะมองเห็นได้ และจะเห็นดาวเนปจูนมีลักษณะคล้ายกับดาวฤกษ์ดวงหนึ่ง แต่เราสามารถแยกออกจากดาวฤกษ์ได้ด้วยสีเขียวแกมน้ำเงินของดาวเนปจูน
       
       แม้จะมีขนาดเล็กมากเมื่อดูด้วยกล้องโทรทรรศน์ และอาจดูแคระไปเลย เมื่อเทียบกับดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์ แต่เส้นผ่านศูนย์กลางของดาวเนปจูนก็ยังมากกว่าโลกถึง 4 เท่า.


Views: 2118

ความคิดเห็นแรก

Only registered users can write comments.
Please login or register.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved

< ก่อนหน้า   ถัดไป >
ขณะนี้มี 25 บุคคลทั่วไป ออนไลน์
สถิติผู้เยี่ยมชม
ผู้เยี่ยมชม: 10909308  คน
หนังสืออิเล็กทรอนิกส์
ฟิสิกส์ 1 (ภาคกลศาสตร์)
ฟิสิกส์ 1 (ความร้อน)
ฟิสิกส์ 2
กลศาสตร์เวกเตอร์
โลหะวิทยาฟิสิกส์
เอกสารคำสอนฟิสิกส์ 1
ฟิสิกส์ 2 (บรรยาย)
ฟิสิกส์พิศวง
สอนฟิสิกส์ผ่านทางอินเตอร์เน็ต
ทดสอบออนไลน์
วีดีโอการเรียนการสอน
แผ่นใสการเรียนการสอน
เอกสารการสอน PDF
หน้าแรกในอดีต

ทั่วไป
การทดลองเสมือน
บทความพิเศษ
ตารางธาตุ(ไทย1)
พจนานุกรมฟิสิกส์
ลับสมองกับปัญหาฟิสิกส์
ธรรมชาติมหัศจรรย์
สูตรพื้นฐานฟิสิกส์
การทดลองมหัศจรรย์
กิจกรรมการทดลองทางวิทยาศาสตร์

บททดสอบ
แบบฝึกหัดกลาง
แบบฝึกหัดโลหะวิทยา
แบบทดสอบ
ความรู้รอบตัวทั่วไป
อะไรเอ่ย ?
ทดสอบ(เกมเศรษฐี)
คดีปริศนา
ข้อสอบเอนทรานซ์
เฉลยกลศาสตร์เวกเตอร์
แบบฝึกหัดออนไลน์

สรรหามาฝาก
คำศัพท์ประจำสัปดาห์
ความรู้รอบตัว
การประดิษฐ์แของโลก
ผู้ได้รับโนเบลสาขาฟิสิกส์
นักวิทยาศาสตร์เทศ
นักวิทยาศาสตร์ไทย
ดาราศาสตร์พิศวง
สุดยอดสิ่งประดิษฐ์
การทำงานของอุปกรณ์ทางฟิสิกส์
การทำงานของอุปกรณ์ต่างๆ

การเรียนฟิสิกส์ผ่านทางอินเตอร์เน็ต
การวัด
เวกเตอร์
การเคลื่อนที่แบบหนึ่งมิติ
การเคลื่อนที่บนระนาบ
กฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน
การประยุกต์กฎของนิวตัน
งานและพลังงาน
การดลและโมเมนตัม
การหมุน
สมดุลของวัตถุแข็งเกร็ง
การเคลื่อนที่แบบคาบ
ความยืดหยุ่น
กลศาสตร์ของไหล
กลไกการถ่ายโอนความร้อน
เทอร์โมไดนามิก
คุณสมบัติเชิงโมเลกุลของสสาร
คลื่น
การสั่น และคลื่นเสียง
ไฟฟ้าสถิต
สนามไฟฟ้า
ความกว้างของสายฟ้า
ตัวเก็บประจุ
ศักย์ไฟฟ้า
กระแสไฟฟ้า
สนามแม่เหล็ก
การเหนี่ยวนำ
ไฟฟ้ากระแสสลับ
ทรานซิสเตอร์
สนามแม่เหล็กไฟฟ้า
แสงและการมองเห็น
ทฤษฎีสัมพัทธภาพ
กลศาสตร์ควอนตัม
โครงสร้างของอะตอม
นิวเคลียร์

สมัครสมาชิก
เพื่อรับเอกสารเพิ่ม!