ผลกระทบของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าต่อสิ่งมีชีวิต
ความนิยมของผู้ชม: / 3
แย่มากดีมาก 

          คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า เป็นคลื่นที่สามารถถ่ายโอนพลังงาน  โดยไม่ต้องอาศัยตัวกลาง  สิ่งมีชีวิตจะได้รับพลังงานเหล่านี้  ทั้งจากธรรมชาติ  และจากการสร้างของมนุษย์  ซึ่งนักเรียนได้ศึกษาถึงความสัมพันธ์ของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าหรือรังสีกับมนุษย์ในด้านต่าง ๆ มาแล้ว จะเห็นว่า  สิ่งมีชีวิตมีปฏิสัมพันธ์กับรังสี  โดยการนำรังสีมาใช้ประโยชน์มากมายหลายด้าน แต่จะมีข้อห้าม  แนวปฏิบัติ  หรือเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับรังสี  ที่นักเรียนทราบและพบเห็น  เช่น  การห้ามไม่ให้มองดวงอาทิตย์ด้วยตาเปล่า  ขณะเกิดสุริยุปราคา  การใช้ร่มกันรังสีอัลตราไวโอเลต  หรือทาครีมกันแดดเมื่อต้องอยู่กลางแสงแดด  การที่ผู้ปฏิบัติงานทางรังสีต้องติดกลักฟิล์มสำหรับวัดปริมาณรังสี  การใส่ชุดป้องกันอันตรายจากรังสี  ตลอดจนการเก็บ เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ไว้ในน้ำลึก  ดังรูป

รูปที่ 9.1  ชุดป้องกันอันตรายจากรังสี
ที่มา: สมพร จองคำ, 2548: 261

 

รูปที่ 9.2  เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ในน้ำลึก
ที่มา: สมพร จองคำ, 2548: 249

อนึ่ง  การทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่เมืองฮิโรชิมา  และเมืองนางาซากิ  ประเทศญี่ปุ่น ในสงครามโลกครั้งที่ 2  เมื่อปี พ.ศ. 2488  ทำให้มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บเป็นจำนวนมาก   และอุบัติเหตุที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชอร์โนบิล  ของสหภาพโซเวียต  ในปีพ.ศ. 2528  หลังเกิดอุบัติเหตุพบว่า  บริเวณรอบ ๆ โรงไฟฟ้า  ผลของกัมมันตรังสีทำให้สัตว์เลี้ยงจำนวนหนึ่งมีความพิการ  เช่น  ลูกสุกรไม่มีตา  ลูกม้ามี 8 ขา  บางตัวกะโหลกศีรษะบิดเบี้ยว หรือความพิการของมนุษย์ ตัวอย่าง ดังรูป


รูปที่ 9.3  เด็กที่ได้รับผลกระทบจากอุบัติเหตุที่โรงไฟฟ้าเชอร์โนบิล
ที่มา: เดชรัต สุขกำเนิด, ธารา บัวคำศรี และ ศุภกิจ นันทะวรการ, 2550: 20
 


นอกจากนี้  เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในประเทศไทย  ในปี พ.ศ. 2543  เมื่อผู้รับซื้อเศษโลหะ  รับซื้อ
สารโคบอลต์-60 ที่เลิกใช้งานแล้ว  ซึ่งห่อหุ้มด้วยสแตนเลสและตะกั่ว  แล้วนำมาตัดเอาวัสดุที่ห่อหุ้มออกไป  และทิ้งสารโคบอลต์-60  ที่บรรจุในแท่งโลหะทรงกระบอกเล็ก ๆ ไว้ในโกดัง ปรากฏว่า  สารโคบอลต์-60  ได้แผ่กัมมันตรังสีออกมาตลอดเวลา  เป็นผลให้มีผู้ได้รับรังสีปริมาณสูง 10 ราย ในจำนวนนี้เสียชีวิตไป 3 ราย  ทั้งนี้ผู้ที่จับหรือสัมผัสวัสดุกัมมันตรังสีจะมีอาการผิวหนังบวมไหม้เหมือนถูกไฟลวก  แต่อาการจะไม่เกิดขึ้นทันที  หากอยู่ใกล้วัสดุกัมมันตรังสีเป็นเวลานาน ก็ทำให้เกิดอาการป่วย เช่น คลื่นไส้ อาเจียน และท้องร่วง ตัวอย่างดังรูป
(สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ, 2550ข)

รูปที่ 9.4  ภาพมือขวาที่บวมไหม้จากการจับวัสดุกัมมันตรังสี
ที่มา: สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ, 2550ข


                สาเหตุที่รังสีก่อให้เกิดผลกระทบมากมายเนื่องมาจาก  รังสีสามารถทำลายพันธะเคมีระหว่างอะตอมและโมเลกุลของสิ่งมีชีวิต  ทำให้เซลล์ถูกทำลาย  เสื่อมสภาพ  หรือกลายพันธุ์  (ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ, 2549: 19)   ซึ่งผลกระทบของรังสีต่อมนุษย์จะมีมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับปริมาณรังสีที่ได้รับ ตัวอย่างดังตาราง

ตารางที่ 9.1    แสดงผลกระทบจากการได้รับรังสีในปริมาณต่าง ๆ

ปริมาณรังสี
(มิลลิซีเวิร์ต)1

ผลกระทบจากการได้รับรังสีในปริมาณต่าง ๆ

2.2

เป็นระดับรังสีปกติในธรรมชาติที่มนุษย์แต่ละคนได้รับใน 1 ปี

5

เกณฑ์สูงสุดที่อนุญาตให้สาธารณชนได้รับใน 1 ปี

50

เกณฑ์สูงสุดที่อนุญาตให้ผู้ปฏิบัติงานทางรังสีได้รับใน 1 ปี

250

ไม่ปรากฏอาการผิดปกติใด ๆ ทั้งระยะสั้นและระยะยาว

500

เม็ดเลือดขาวลดลงเล็กน้อย

1,000

มีอาการคลื่นเหียน  และอ่อนเพลีย  เม็ดเลือดขาวลดลง

3,000

อ่อนเพลีย  อาเจียน  ท้องเสีย  เม็ดเลือดขาวลดลง  ผมร่วง  เบื่ออาหาร  ตัวซีด  คอแห้ง  มีไข้  อายุสั้น  อาจเสียชีวิตภายใน 3 - 6 สัปดาห์

6,000

อ่อนเพลีย  อาเจียน  ท้องร่วงภายใน 1 - 2 ชั่วโมง  เม็ดเลือดลดลงอย่างรวดเร็ว  ผมร่วง  มีไข้  อักเสบบริเวณปากและลำคออย่างรุนแรง  มีเลือดออก  มีโอกาสเสียชีวิตถึงร้อยละ 50  ภายใน 2 - 6 สัปดาห์

10,000

มีอาการเหมือนข้างต้น  ผิวหนังพองบวม  ผมร่วง  เสียชีวิตภายใน
2 - 3 สัปดาห์

ที่มา: สมพร  จองคำ, 2548: 262

e 



1 มิลลิซีเวิร์ต  คือ  หน่วยวัดปริมาณรังสีที่ร่างกายได้รับ  โดยคำนึงถึงผลของรังสีที่มีต่อเซลล์ของสิ่งมีชีวิต
                สำหรับปริมาณรังสีที่ผู้ปฏิบัติงานและประชาชนทั่วไปได้รับในระดับที่ปลอดภัย
กำหนดไว้ ดังตารางที่ 9.2

ตารางที่ 9.2  แสดงเกณฑ์ระดับความปลอดภัยทางรังสีที่ผู้ปฏิบัติงานและประชาชนทั่วไปได้รับ

ระดับความแรงรังสี

ผู้ปฏิบัติงานทางรังสี

ประชาชนทั่วไป

ความแรงรังสีรวม

20 มิลลิซีเวิร์ต ต่อปี

1 มิลลิซีเวิร์ต ต่อปี

เลนส์ตา

150 มิลลิซีเวิร์ต ต่อปี

15 มิลลิซีเวิร์ต ต่อปี

ผิวหนัง

500 มิลลิซีเวิร์ต ต่อปี

50 มิลลิซีเวิร์ต ต่อปี

มือ  เท้า

500 มิลลิซีเวิร์ต ต่อปี

50 มิลลิซีเวิร์ต ต่อปี

 ที่มา: สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ, 2550ก

กล่าวโดยสรุป  รังสีที่มีความถี่สูงมีผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิต  มีดังนี้

ชนิดของรังสี

ผลกระทบของรังสี

1.  รังสีอัลตราไวโอเลต

 

1.  ทำลายเซลล์ของสิ่งมีชีวิต
2.  ทำให้ผิวหนังไหม้เกรียม  เหี่ยวย่น
3.  ทำให้เป็นมะเร็ง
4.  ทำให้นัยน์ตาพร่ามัว  หรือตาบอด
2.  รังสีเอกซ์

 

1.  ทำลายเซลล์ของสิ่งมีชีวิต
2.  ทำให้เป็นหมัน
3.  ทำให้เป็นมะเร็ง
3.  รังสีแกมมา

 

1.  ทำลายเซลล์ของสิ่งมีชีวิต
2.  ทำให้เกิดการกลายพันธุ์ ( mutation ) หรือพิการ
3.  ทำให้เสียชีวิต

                รังสีแกมมานอกจากจะมีผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตโดยตรงแล้ว ยังมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมด้วย  ซึ่งนักเรียนจะได้ศึกษาต่อไปในเรื่องผลกระทบของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าต่อสิ่งแวดล้อม ในหัวข้อต่อไป

 

แบบทดสอบ

เรื่อง ผลกระทบของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าในยุคโลกาภิวัตน์ 1  คลิกค่ะ

เรื่อง ผลกระทบของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าในยุคโลกาภิวัตน์ 2  คลิกค่ะ


Views: 9089

Be first to comment this article

Only registered users can write comments.
Please login or register.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved

 
< ก่อนหน้า   ถัดไป >

 

Statistics

สถิติผู้เยี่ยมชม: 44776332

Who's Online

ขณะนี้มี 17 บุคคลทั่วไป ออนไลน์